จากหนังสือ ๑ ใน ๘๔๐๐ ของสภาการศึกษามหามกุฎราชวิทยาลัย มหาวิทยาลัยพระพุทธศาสนา ได้ระบุคุณสมบัติของผู้นำที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงไว้ เป็นต้นว่า

1. เป็นผู้อดทนต่อความลำบากกายใจ ลำบากกายก็คงต้องออกเยี่ยมเยียนประชาชนแม้ในที่ ทุรกันดาร หรือถิ่นที่ไม่ปลอดภัย เช่นใน 3 จังหวัดภาคใต้ ส่วนการลำบากใจก็ได้แก่การที่ต้องอดทนต่อคำวิพากษ์วิจารณ์ต่างๆ โดยเฉพาะจากสื่อสารมวลชนให้ได้

2.ตื่นตัวทันโลก ไม่ใช่มองแต่เรื่องในประเทศตน ทั่วโลกเขาไปกันถึงไหนก็ต้องรู้ด้วย เพื่อเลือกสิ่งดีๆ มาปรับปรุงประเทศตน และต้องเตรียมตัวรับสถานการณ์ของโลกโดยไม่ประมาท (สถานการณ์ก่อการร้าย)

3. ขยันทำงาน ไม่ใช่สนใจแต่เรื่องตีกอล์ฟ

4. จำแนกเหตุการณ์ได้ถูกต้อง แบ่งงาน แบ่งบุคคล สำหรับทำงานได้เหมาะสม ผู้ที่เป็นผู้นำจะต้องสามารถแบ่งงาน และเลือกบุคคลให้เหมาะสมกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

5. มีความกรุณา อย่าตึงเกินไป(หรือหย่อนเกินไป) สิ่งใดพอประนีประนอมกันได้ก็ควรเลือกทางนั้น

- ความสามารถในการค้นหาปัญหา

- ความสามารถในการแก้ปัญหาต่างๆ เพราะถ้าไม่รู้ว่าปัญหาเกิดจากอะไรก็จะแก้ปัญหาไม่ได้

- สงเคราะห์ประชาชน

- รู้จักพูด (ปากเป็นเอก เลขเป็นโท โบราณว่า)

- ใจกว้าง (ไม่ใช้ดีแต่แจกเงิน)

- เป็นผู้นำเขา

1. องอาจ ฉลาด

2. คงแก่เรียน

3. เอาธุระหน้าที่ดี

4. มีหลักธรรมประจำใจ

5. เป็นคมมีใจอันประเสริฐ

6. เป็นสัตบุรุษ

7. เป็นคนมีปัญญา ความคิดอ่านดี

ถ้าทุกประเทศในโลกนี้มีผู้นำที่มีคุณสมบัติครบถ้วนตามที่พระพุทธองค์ทรงได้แสดงไว้ ทั้งโลกก็จะมีแต่ความสุข ความเจริญ ความก้าวหน้า

ถ้ามีโอกาสเลือกผู้นำก็ลองนำหลักที่พระพุทธองค์ทรงแสดงไว้ในคัมภีร์ต่างๆ ดังกล่าว แล้ว มาพิจารณาก็คงจะเลือกผู้นำได้ถูกต้อง

ผู้นำบางท่านยังขาดคุณสมบัติของผู้นำตามหลักพระพุทธองค์ เช่น

- ไม่อดทนต่อการถูกวิพากษ์วิจารณ์ ใช้อารมณ์โต้ตอบ ทำให้เสียบุคลิกภาพ

- การแบ่งบุคคลสำหรับงานไม่เหมาะสม บางท่านไม่ได้เลือกบุคคลที่เหมาะสมกับหน้าที่ การงาน แต่เลือกตามความพอใจของท่าน ซึ่งอาจจะเป็นผู้ใกล้ชิดหรือญาติท่าน

- การสร้างมิตรภาพกับผู้อื่น ซึ่งระบุไว้ในคัมภีร์ ปาฏิกวรรค ฑีฆนิกาย ผู้นำบางท่านยัง บกพร่อง ยังแบ่งค่ายเป็นฝ่ายตนและไม่ใช่ฝ่ายตน ทำให้ขาดคุณสมบัติของผู้นำที่ดี

- ในคัมภีร์นี้ระบุให้ผู้นำมีใจกว้าง ซึ่งควรจะตีความหมายให้ถูกต้องตามหลักธรรม คำสอนของพระพุทธองค์ ไม่ใช่ใจกว้างโดยเอาเงิน จะเป็นส่วนตัว หรือของรัฐก็ตาม ออกแจกเพื่อให้ตนได้มีโอกาสเป็นใหญ่ ใจกว้างในหลักธรรม เช่น ใจกว้างพอที่จะรับการวิพากษ์วิจารณ์ของคนอื่นได้ ใจกว้างในการที่จะเสียสละสุขส่วนตนเพื่อผู้อื่นได้

การมีหลักธรรมประจำใจ เป็นคนมีใจอันประเสริฐ และเป็นสัตบุรุษถ้าผู้นำท่านใดมี ครบก็จะเป็นวาสนาของประเทศนั้นที่จะได้อยู่เย็นเป็นสุขเหมือนสมัยพ่อขุนรามคำแหง ที่เรียกว่า "ไพร่ฟ้าหน้าใส"