ในปัจจุบันโลกเราหมุนเวียนเปลี่ยนแปลงไปทุกๆวัน ในบางครั้งเราต้องเจอกับปัญหาที่ไม่อยากจะเจอซ้ำๆกันทุกๆวัน ทำให้เกิดความรู้สึกเบื่อหน่าย บางคนตัดสินใจที่จะไม่ใช้ชีวิตต่อไปก็มี แต่นั่นก็ไม่ใช่คำตอบที่ถูกต้อง

ทางออกของปัญหานั้นมีอยู่มากมายหลายทาง แล้วแต่เรา ว่าเราจะเลือกปฏิบัติอย่างไร ให้เกิดประโยชน์ต่อชีวิตเราสูงสุด บางคนอาจจะเจอกันเรื่องร้ายๆในชีวิตมาหรือว่าบางคนอาจจะเป็นโรคร้ายที่รักษาไม่หาย อย่างเช่น โรคเอดส์ หรือว่ามะเร็ง แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าหนทางในชีวิตจะปิดลง คนเราเกิดมาทุกคนจะต้องตายอยู่แล้ว แต่เราจะอยู่อย่างไรให้มีความสุขในช่วงเวลาที่เหลือต่างหาก คราวนี้เราจะมารู้จักกับสิ่งดีๆที่หลายๆคนคงจะเคยผ่านหรือว่าสัมผัสกันมาแล้ว นั่นก็คือการนั่งสมาธินั่นเองครับ

การทำสมาธิ คือ การทำให้จิตใจมีสิ่งรู้ทำสติให้มีสิ่งระลึกหมายความว่า เมื่อจิตของเรานึกถึงสิ่งใดให้มีสติสำทับไปที่ตรงนั้น ไม่ว่าจะเป็นเรื่องใดก็ตามถ้าเราทำได้นั่นก็หมายความว่าเรามีสติอยู่นั่นเอง

ก่อนที่เราจะเริ่มนั่งสมาธินั้นเราจะต้องดูแลบริเวณรอบๆสถานที่ให้สะอาดเสียก่อน จากนั้นก็นั่งขัดสมาธิ โดยขาขวาทับขาซ้าย มือขวาทับมือซ้าย ระหว่างที่เรานั่งนั้นให้กำหนดลมหายใจอย่างช้าๆ เวลาที่เราหายใจเข้าให้เราภาวนาว่าพองหนอ หายใจออกให้ภาวนาว่ายุบหนอ มีการกำหนดจิตและต้องมีสติอยู่ตลอดเวลา ตัวจิตเรานี้เร็วมากถ้าเราปล่อยไปตามอารมณ์สติเราสามารถที่จะคิดเรื่องต่างๆได้อย่างมากมาย คิดไปถึงดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์เลยก็ได้ เราจะต้องตั้งใจและมีสติอยู่ตลอดเวลา ถ้าเราเผลอเมื่อไรก็จะสามารถทราบได้ทันที นั่นก็เพราะเรามีสติ แต่ถ้าเราไม่มีสติ ระหว่างที่เรานั่งอยู่เราสัปหงกไปเราก็ไม่สามารถรู้ได้ นั่นก็เพราะเราขาดสติ ให้เรากำหนดลมหายใจเข้า-ออกไปเรื่อยๆไม่ต้องสนใจว่ากี่นาที แต่เราต้องมีสติ ขณะที่เราหายใจเข้าอยู่ร่างกายส่วนไหนเป็นอย่างไร เราก็กำหนดจิตไป ระหว่างที่เราหายใจเข้า หัวเราเป็นอย่างไร หน้าเราเป็นอย่างไร แขนเราเป็นอย่างไรอยู่ตรงไหน แขนเราวางไว้ตรงไหน ตัวเราต้องรู้ รู้เพราะว่าตัวเรามีสติ นั่งครั้งแรกบางคนอาจจะนั่งได้ไม่ถึงนาที หรือว่าบางคนอาจจะนั่งได้เป็นวันๆก็เป็นได้ แต่ถ้าเราสามารถที่จะกำหนดจิตได้ กำหนดรู้ได้เวลาที่เราปวด เราก็กำหนดลมหายใจเข้า-ออกเป็นปวดหนอ ปวดหนอ ไปเรื่อยๆ เราปวดตรงไหนเราก็กำหนดจิตไปตรงนั้น สักพักก็ดีขึ้น ถ้าเกิดว่าจิตใจเราว่างคิดเรื่องคนโน้นคนนี้ คิดเรื่องไม่ดีๆ เราก็มีแต่กังวล ให้เรากำหนดจิตคิดหนอ คิดหนอ คิดหนอ…เรากำหนดจิตเรา เราก็จะรู้ว่าจิตเราตัวเราเป็นอย่างไร

การฝึกสมาธินั้นช่วยให้เรารู้ว่าตัวเราทำอะไรอยู่ คิดอะไรอยู่ มีสติ ขาไหนเดิน ขาไหนยก เราหายใจเข้า หรือว่าหายใจออกอยู่ เราจะรู้ได้เพราะว่าตัวเรานั้นมีสติ ตัวสติจะช่วยให้เราเกิดสิ่งต่างๆขึ้นมา ไม่ว่าจะเป็นการมีสมาธิ ความจำดี หรือแม้กระทั่งเกิดปัญหาอะไร ขึ้นมาเราก็จะแก้ปัญหานั้นได้อย่างมีสติ นั่นเพราะว่าเราผ่านการฝึกฝนมา ดังนั้นของแบบนี้เราไม่ต้องรีบ ค่อยๆเป็นค่อยๆไป เริ่มฝึกวันละนิดวันละหน่อย สะสมไปเรื่อยๆ มันก็จะเพิ่มขึ้นเองอย่างที่เราไม่รู้ตัว เป็นอย่างไรกันบ้าง สำหรับเกร็ดเล็กๆน้อยๆ ในการบริหารจิต ก็หวังว่าจะเกิดประโยชน์กับท่านผู้อ่านไม่มากก็น้อย

ลองนำไปใช้กันดูนะครับ ของแบบนี้ลองดูได้ ไม่เสียดายเวลาแน่นอน รับประกัน