ทางพุทธศาสนาได้ให้แนวทางในการปลดเหตุแห่งทุกข์คือมรรค
8 ซึ่งมีสัมมาทิฐิ(ความเห็นชอบ) เป็นข้อแรก สัมมาทิฐิเปรียบเสมือนเข็มทิศที่จะเข้าถึงผลการปฏิบัติเพื่อแก้ไขเหตุแห่งทุกข์
หากเปรียบสัมมาทิฐิเป็นโปรแกรมจิตในทางที่ถูกต้องแล้ว
การแก้ไขโปรแกรมจิต โดยการปรับเปลี่ยนทิฐินั้น ทำได้โดยการนำสัญญาที่มีอยู่มาพิจารณาจนเกิดปัญญาแก้ไขทิฐิที่บกพร่อง
ขอขยายความดังนี้คือ
โปรแกรมจิตที่ถูกสร้างขึ้นมาจาก
"ผัสสะ" ซึ่งทำให้เกิด "เวทนา" ขึ้นนั้นจะประกอบไปด้วย
"สัญญา" หลายๆ อย่างรวมกันไว้เป็นกลุ่มเดียวกัน
แต่ "สัญญา"อย่างหนึ่งอย่างใดเพียงอย่างเดียวที่ถูกกระตุ้นเตือน
ในภายหลัง ก็จะทำให้โปรแกรมจิต นั้นดึงเอา เวทนาที่จำหมายไว้ออกมากระตุ้นเตือนจิตจนต้องมีคำสั่งไปยังสมอง
ให้ทำงาน ดังการทดลองของพัฟล็อฟ (Pavlov) นักวิทยาศาสตร์ชาวรัสเซีย
ซึ่งกระทำในสุนัข (มีการทำงานของจิต กับสมอง ทำชีวภาพเช่นเดียวกับมนุษย์)
โดยการกดกริ่งให้สุนัขได้ยินก่อนให้กินผงเนื้อ ทำซ้ำหลายๆครั้งเข้าก็เกิด
"โปรแกรมจิต" ตามมา หากมีการกระตุ้นเตือนเกิดเวทนาซ้ำๆ
แต่เวทนาทั้งสองไม่ตรงกัน เช่นเวทนาครั้งแรกเป็นสุขเวทนา
เวทนาครั้งหลังที่อยู่ในโปรแกรมจิตเป็นทุกขเวทนา ในกรณีนี้ก็จะเกิดความขัดแย้ง
(conflict) ขึ้นภายในจิตใจ จนอาจจะเป็นปัญหาด้านสุขภาพจิตได้
ถ้าหากความขัดแย้งนั้นรุนแรงมาก
ในทางการแพทย์ปัจจุบันเป็นปัญหาที่พบได้บ่อยๆ
สิ่งที่ทำให้เกิดโปรแกรมจิตที่ผิดพลาด(สัญญาวิปลาส) นั้นคือ
นิวรณ์ 5 ( สิ่งที่ปิดกั้นหรือขัดขวางจิตไม่ให้ถึงความดี)
ความผิดปกติดังกล่าวนั้นคือ
1.กามฉันทะ
พอใจในสิ่งที่น่ารัก น่าใคร่
2.พยาบาท
คิดร้ายผู้อื่น
3.ถีนมิทธะ
ความหดหู่ซึมเซา เกิดจากการที่ต้องเผชิญอยู่กับสภาวะที่ไม่ปรารถนา
เป็นต้น
4.อุทธัจจกุกกุจจะ
ความฟุ้งซ่านรำคาญ ทำให้จิตไม่ตั้งมั่นเป็นสมาธิที่พบที่จะสั่งงานให้
สมอง ทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ
5.วิจิกิจฉา
ความลังเลสงสัย เกิดจากการที่เวทนาอันก่อนไม่ตรงกับเวทนาอันหลังทำให้ตัดสินใจออกคำสั่งไม่ได้
หรือไม่ก็สั่งไม่ถูก ทำให้เกิดความผิดพลาด
อาการผิดปกติ
ทางจิตทั้ง 5 อย่างนี้หากเกิดรุนแรงมากขึ้นไม่ว่าอย่างหนึ่งอย่างใดหรือหลายๆ
อย่างก็คืออาการของโรคทางจิตนั่นเอง เพื่อระงับความผิดปกติดังกล่าว
สามารถทำได้โดยการวิปัสสนา ซึ่งจะลงไปทำงานที่จิตสำนึก
จิตไร้สำนึก และจิตเหนือสำนึก ในที่นี้ขอยกตัวอย่าง โปรแกรมจิตสำนึกแบบธรรมดาที่ใช้ในการเลิกสูบบุหรี่ดังนี้
1.กำหนดเป้าหมาย
ขึ้นในใจว่าเราต้องการที่จะเลิกสูบบุหรี่ จากนั้นพูดถ้อยคำออกมาใช้
สั่งสมองกล่าวออกมาดังๆ ให้ผู้อื่นได้ยิน
2.พูดบ่อยๆ
และระลึกในใจไว้บ่อยๆให้สมองรับรู้ว่า ฉันเลิกสูบบุหรี่แล้วนะ
บวกกับจินตนาการ นึกภาพเหตุการณ์ที่มีคนยื่นบุหรี่ให้
แล้วให้นึกเห็นตนเองปฏิเสธที่จะรับมาสูบ โดยบอกกับคนที่ยื่นบุหรี่ให้ว่า
"ฉันเลิกสูบบุหรี่แล้วนะ"
3.ตอกย้ำโดยใช้ภาพ
"ดูข้อความโทษของบุหรี่" พูดคุยกับผู้ที่เป็นโรคจากการสูบบุหรี่
ขอให้ผู้ใกล้ชิดช่วยคอยบอกคอยเตือน หรือนำสิ่งข้างต้นมาให้
ติดในที่เห็นได้บ่อยๆ
เท่าที่ได้ศึกษามา
โปรแกรมจิตชนิดนี้ต้องใช้เวลายาวนาน ในคนที่กำลังใจ หรือพลังจิตไม่เข้มแข็ง
แต่เมื่อเกิดขึ้นแล้ว ก็ได้ผลดีเป็นเวลายาวนานเช่นเดียวกัน
อย่างไรก็ตามยังมีโปรแกรมจิตสำนึกแบบอื่นๆ อีกซึ่งจะกล่าวต่อไปในปักษ์หน้า