ที่บ้านเชียงใหม่ ผู้เขียนมีผักเซียงดาปลูกเรียงเป็นแผง สามารถเด็ดยอดมันมากินได้เกือบทุกสัปดาห์ มันขึ้นง่าย ยิ่งฝนตกมันจะขยันแตกยอด ยิ่งเก็บก็ยิ่งแตกยอด เนื่องจากมันเป็นผักพื้นบ้านจึงปลูกทิ้ง ๆ ขว้าง ๆ ได้ ไม่ต้องใส่ปุ๋ย ไม่ต้องห่วงว่าจะมีแมลงไปกัดกิน ดังนั้นการกินผักเซียงดา โดยเฉพาะที่ปลูกเองจึงมั่นใจได้ว่าไม่มีสารพิษมาทำอันตรายเรา

ผักเซียงดามีประโยชน์มากมาย โบราณเขาถือเป็นยาเย็นใช้เป็นยาลดไข้ อย่างเด็กเล็ก ๆ มีไข้สูงเขาจะเอาใบมันมาตำแล้วปิดกระหม่อมเด็ก ในสมัยใหม่ เรารู้ว่าใบที่มีสีเขียวปี๋ของมันมีเบตาแคโรทีนอยู่มากจึงเป็นผักที่มีสารต้านอนุมูลอิสระอยู่มาก ต่อมาเรารู้อีกว่าใบผักเซียงดาสามารถลดระดับน้ำตาลในเลือดในรายที่เป็นเบาหวานลงได้อย่างดี

ล่าสุดนักวิทยาศาสตร์พบว่าผักเซียงดาเป็นสารต้านอนุมูลอิสระฤทธิ์แรง มีดัชนีของสารแอนติออกซิแดนท์สูงมากถึง 16.04 ผักเซียงดามีสารประกอบฟีนอลิคซึ่งเป็นสารต้านอนุมูลอิสระและวิตามินซีสูงมาก ทั้งหมดนี้ทำให้ผักเซียงดามีบทบาทเป็นสารป้องกันและต้านมะเร็งได้ดี

ทุกวันนี้ผักเซียงดาเป็นสินค้าส่งออกไปญี่ปุ่น เพราะคนญี่ปุ่นถนัดนักในการหาพืชผักที่มีประโยชน์ต่อสุขภาพมาบริโภค บ้านเขาเป็นเกาะ ความหลากหลายทางชีวภาพมีน้อยกว่าบ้านเรา คิดแล้วมันก็น่าเสียดายที่คนญี่ปุ่นรู้คุณค่าของผักเซียงดา แต่คนไทยส่วนใหญ่ยังไม่รู้จักหน้าตาของมันและยังไม่รู้จะเอามาทำอะไรกินเลย