ดร.บรูซ ไฟฟ์เล่าความเห็นของหนุ่มสาวชาวฟิลิปปินส์ดังนี้

ฉันมีรอยคันที่ผิวหนังที่เรียกว่า eczema ฉันทารอยนั้นด้วยน้ำมันมะพร้าว เพียง 2-3 วันต่อมา มันก็เลิกเห่อ ไม่คัน และไม่เป็นรอยสะเก็ดอีกต่อไป

ดร.บรูซเล่าให้ฟังถึงกรณีคุณโปปี เลาดิโก ซึ่งเธอมีความสุข สวยใสในวัยที่ควรจะร่วงโรยด้วยน้ำมันมะพร้าว เธอเล่าว่าตัวเธอเองเป็นคนที่ผิวหนังไวมาก มักมีปฏิกิริยาไวเกินกับทุกอย่างรอบตัว ตั้งแต่ฝุ่นละออง ของกิน กระทั่งโลชั่นทาตัว แชมพูหรือยาสระผม ในห้องน้ำของเธอจึงเหมือนหิ้งยา เพราะแพทย์โรคผิวหนังจะจัดหาสารพัดสารที่ถือว่ามีความไวน้อยที่สุดให้เธอใช้ วันหนึ่งเธอพบเพื่อนซึ่งฝึกวิชาไท้เก็กด้วยกัน เพื่อนเธอซึ่งมีกิจการผลิตน้ำมันอโรม่า เดิมเธอซื้อน้ำมันพัทชัวรี่จากเพื่อน เที่ยวนี้เพื่อนแนะนำผลิตภัณฑ์ใหม่คือน้ำมันมะพร้าวให้เธอใช้

ความรู้เรื่องน้ำมันมะพร้าวช่วยผิวพรรณนั้น กุญแจที่สำคัญอยู่ที่กรดลอริก ซึ่งเป็นกรดไขมันปริมาณถึง 47.5% กรดนี้มีฤทธิ์เป็นแอนติเซพติก ช่วยควบคุมเชื้อแบคทีเรียที่ไม่ดี โดยปกติผิวของเราจะมีความเป็นกรดอ่อนๆที่ pH 5.0 ต่อมไขมันที่ผิวคนเราจะสร้างน้ำมันสายกลาง (Medium chain fatty acid) ให้กลายสารแอนติเซพติกขจัดแบคทีเรีย ไวรัส และเชื้อรา ตามปกติผิวเราสร้างกรดไขมันสายกลางได้อยู่แล้ว แต่การอาบน้ำฟอกสบู่ นอกจากขจัดเหงื่อไคล เชื้อโรคแล้ว มันก็ขัดล้างเอากรดไขมันของผิวออกไปด้วย จังหวะนั้นแหละผิวที่ดูสะอาดของเรากำลังเปิดรับเชื้อโรคระลอกใหม่ การทาน้ำมันมะพร้าวที่อุดมด้วยกรดไขมันสายกลางก็เท่ากับนำเอาผู้ดูแลผิวพรรณเข้ามาช่วยร่างกายอีกครั้งหนึ่ง

ส่วนการกินน้ำมันมะพร้าวนั้น ให้ความรู้อีกอย่างหนึ่งว่า มีคุณค่าประดุจการกินน้ำนมแม่ เพราะกรดไขมันในน้ำนมแม่ ก็มีกรดไขมันสายกลางอยู่จำนวนมากเช่นกัน สมัยนี้เป็นสมัยของการรณรงค์เลี้ยงลูกด้วยนมแม่ แต่คนโตๆแล้วไม่มีน้ำนมแม่ให้กิน ก็กินน้ำมันมะพร้าวเข้าไปช่วย เป็นทางออกของผู้ใฝ่ใจในสุขภาพได้อีกทางหนึ่ง

สำหรับความรู้เรื่องน้ำมันมะพร้าวป้องกันแสงแดดนั้น ดร.ณรงค์ โฉมเฉลา ผู้เชี่ยวชาญเรื่องมะพร้าวที่สำคัญท่านหนึ่งให้ความเห็นว่า "น้ำมันมะพร้าวแม้ป้องกันอาการผิวไหม้ แต่ก็ไม่ถึงกับกันแดดได้เหมือนครีมกันแดด ถ้าใช้น้ำมันมะพร้าวทาอย่างเดียว ผิวของคุณจะเป็นสีแทนแบบชาวเกาะ ถ้าออกแดดจัดๆควรทาครีมกันแดดไว้ด้วย"

หนังสือแนะนำ -น้ำมันดอก พริมโรสบานเย็น - ผุดผ่อง อ่อนเยาว์ - วารีบำบัด